بیا...
تو دریایی و من موجی اسیرم                  که می خواهم در آغوشت بمیرم   ... بيا درياي من آغوش بر كش...نمي خواهم جدا از تو بميرم
نوشته شده در  پنجشنبه 9 خرداد1387ساعت 23:58 توسط بارون

غروب کوچه را ديری است...
غروب کوچه را ديری است می گردم به بوی تو ببين! چون اشک افتادم به پای جستجوی تو سراپا مست می خواهد مرا چشم سياه تو کدامين باده غلغل می خورد، ها! در سبوی تو دلم در دست ياد توست کمتر ناز کن با من تمام آرزوی خويش را بستم به موی تو تو انگاری بهار ديگری در گيسوان داری نخواهم صبح گلشن، باصفای رنگ و بوی تو چنان چشم تو در آيينه ی عصمت تماشايی است که مريم نيز باشد وامدار آبروی تو بيا بنشين و بنشانم کنار چشمهای خويش بمان، تا شعرهايم را بخوانم با گلوی تو تماشايی است با چشم تو رقصيدن، غزل خواندن تماشايی است از چشم تو گفتن روبروی تو
نوشته شده در  پنجشنبه 2 خرداد1387ساعت 0:50 توسط بارون

عشق کی گفته دروغه
عشق کی گفته آش کشک و دوغه؟! این گفته از هر کی باشه دروغه بهش بگین دروغ نگه بعد از این یعنی دیگه دروغ نگه٬ بش بگین عشق نداره قیمتی پیش آش خصوصا اون که کشک و دوغ باشه باش عشقا شدن خیابونی٬ تو جوبی! ا و ل  صب  تا  آ خر  غر و بی کله ی صب بعضیا عاشق می شن تنگ غروب که می شه فارغ می شن صبحونه می خورن می یان تو کوچه به جای نون می رن پی کلوچه! از اون کلوچه های خوب و مرغوب همون کلوچه های واقعا خوب! آهای جوون که صاحب سپندی عشقا شدن ماکسیمایی٬ سمندی موسو داری وقتشه عاشق بشی بری تا صب سوار قایق بشی دوس ندارم قایقو بازش کنم! مطلبو  بی جهت درازش کنم چون همه تون اهل فن این٬ واردین به حرف من درست اگه گوش بدین عشق آدما رو سر کار می ذاره تا این که پیرشو نو  در بیا ر ه برین  بگر د ین با  پای پیا د ه نمونه هاش تو شهر ما زیاده آخر شب گرسنه توی کوچه جوونه که مونده واسه کلوچه من نمی گم که عاشقی دروغه باشه! موافقم که کشک و دوغه وقتی آدم خیلی گرسنه باشه یه کاسه آش کشک و دوغ خداشه عجب چیز تمیز و توپی گفته! "عشق واسه گرسنه حرف مفته" آی جوونای سینه چاک عاشق یه وخ نرین همین جوری تو قایق اصلا نرین سوار قایق بشین کی گفته اصلا شما عاشق بشین؟! دنبال چیز تو کوچه ها نگردین برین کار کنین اگه خیلی مردین! دو شاخه وقتی عاشق پریزه والا دیگه عاشقی خیلی چیزه!
نوشته شده در  شنبه 28 اردیبهشت1387ساعت 2:16 توسط بارون

بهترین آهنگی که دوست دارم
رفیق من سنگ صبور غمها به دیدنم بیا که خیلی تنهام هیشکی نمیفهمه چه حالی دارم چه دنیای رو به زوالی دارم... مجنونمو دل زده از لیلیا خیلی دلم گرفته از خیلیا نمونده از جوونیام نشونی پیر شدم پیر تو ای جوونی تنهای بی سنگ صبور خونه سرد و سوتو کور توی شبات ستاره نیست موندی و راه چاره نیست اگر چه هیجکس نیومد سری به تنهاییت نزد اما تو کوه درد باش طاقت بیار و مرد باش اگر بیای همونطوری که بودی کم میارن حسودا از حسودی صدای سازم همه جا پر شده هرکی شنیده از خودش بیخوده اما خودم پر شدم از گلایه هیچی ازم نمونده جز یه سایه سایه ای که خالی از عشق و امید همیشه مهتاجه به نور خورشید تنهای بی سنگ صبور خونه سرد و سوتو کور توی شبات ستاره نیست             موندی و راه چاره نیست                       اگر چه هیجکس نیومد سری به تنهاییت نزد                                     اما تو کوه درد باش طاقت بیار و مرد باش
نوشته شده در  شنبه 21 اردیبهشت1387ساعت 14:43 توسط بارون

پایان
نوشته شده در  یکشنبه 8 اردیبهشت1387ساعت 18:10 توسط بارون

آرام و آهسته
به هم زن خواب دنیا را ولی آرام و آهسته و زیبا کن گل رویا ولی آرام و آهسته منم برگی خزان دیده و زیر پای رفتن ها مرا با خود ببر بالا ولی آرام و اهسته تو قهری خوب میدانم، تو قهر از گفته ام هستی خودت گفتی به طوفان ها ولی آرام و آهسته نگو لبخند در گلها پر از سرمای پائیز است بیا، چون میروندآنها ولی آرام و آهسته تو از ابریشمی ، نرمی و من مانند چوبی خشک مرا ابریشمی بنما ولی آرام و اهسته تو را من دوست دارم، برایت حرف ها دارم کتابی قد فرداها ولی آرام و آهسته خودم تنها ترین تنها، دلم زخم زبان دارد دلم هم میشود تنها ولی آرام و آهسته
نوشته شده در  جمعه 30 فروردین1387ساعت 23:53 توسط بارون

عذاب
من پذیرفتم شکست خویش را   پندهای عقل دور اندیش را من پذیرفتم که عشق افسانه است     این دل درد آشنا دیوانه است   می روم شاید فراموشت کنم با فراموشی هم آغوشت کنم     می روم از رفتنم دل شاد باش   از عذاب دیدنم آزاد باش گرچه تو تنها تر از من می روی     آرزو دارم تو هم عاشق شوی   آرزو دارم بفهمی درد را تلخی این برخوردهای سرد را
نوشته شده در  یکشنبه 25 فروردین1387ساعت 0:56 توسط بارون

غصه نخور مسافر...
غصه نخور مسافر اینجا ما هم غریبیم از دیدن نور ماه یه عمره بی نصیبیم فرقی نداره بی تو بهار مون با پاییز نمی بینی که شعرام همه شدن غم انگیز غصه نخور مسافر اونجا هوا که بد نیست اینجا ولی آسمون باریدنم بلد نیست غصه نخور مسافر فدای قلب تنگت فدای برق ناز اون چشمای قشنگت غصه نخور مسافر تلخه هوای دوری من که خودم می دونم که تو چقدر صبوری غصه نخور مسافر بازم می ای به زودی ما رو بگو چه کردیم از وقتی تو نبودی غصه نخور مسافر غصه اثر نداره ز دل تو می دونم هیچ کس خبر نداره  غصه نخور مسافر رفتیم تو ماه اسفند بهار تو بر می گردی چیزی نمنونده بخند غصه نخور مسافر تولد دوباره غصه نخور مسافر غصه نخور ستاره غصه نخور مسافر غصه کار گلا نیس سفر یه امتحانه به جون تو بلا نیس غصه نخور مسافر تو خود آسمونی در آرزوی روزی که بیای و بمونی
نوشته شده در  چهارشنبه 21 فروردین1387ساعت 22:45 توسط بارون

خداحافظ...
خداحافظ گل لادن .تموم عاشقا باختن ببين هم گريه هام از عشق .چه زندوني برام ساختن خداحافظ گل پونه .گل تنهاي بي خونه لالايي ها ديگه خوابي به چشمونم نمي شونه يكي با چشماي نازش دل كوچيكمو لرزوند يكي با دست ناپاكش گلاي باغچمو سوزوند تو اين شب هاي تو در تو . خداحافظ گل شب بو هنوز آوار تنهايي داره مي باره از هر سو خداحافظ گل مريم .گل مظلوم پر دردم نشد با اين تن زخمي به آغوش تو برگردم نشد تا بغض چشماتو به خواب قصه بسپارم از اين فصل سكوت و شب غم بارونو بردارم نمي دوني چه دلتنگم از اين خواب زمستوني تو كه بيدار بيداري بگو از شب چي مي دوني تو اين روياي سر دم گم .خداحافظ گل گندم تو هم بازيچه اي بودي . تو دست سرد اين مردم خداحافظ گل پونه . كه باروني نمي توني ...طلسم بغضو برداره .از اين پاييز ديوونه خداحافظ .....!
نوشته شده در  پنجشنبه 16 اسفند1386ساعت 18:17 توسط بارون